Aragón · Noordoost-Spanje

Mooiste bezienswaardigheden in Teruel - Wat te doen in Teruel?

Teruel - De top 10 bezienswaardigheden en tips

Header afbeelding van Teruel in Spanje

Ontdek de beste bezienswaardigheden in Teruel

Teruel ligt in het zuiden van Aragón, op ruim negenhonderd meter hoogte boven de samenvloeiing van de rivieren Guadalaviar en Alfambra. Het is de kleinste provinciehoofdstad van Spanje, en de meeste Spanjaarden kennen het vooral van een protestleus: ¡Teruel existe!, Teruel bestaat echt. Dat het bestaat merk je zodra je de oude stad in loopt. Boven de daken staan bakstenen torens versierd met groen en wit geglazuurde tegels, in een stijl die je nergens anders zo geconcentreerd ziet.

Kaart Teruel Spanje - waar ligt Teruel

Inleiding tot Teruel

De stad telt zo’n 36.700 inwoners en ligt tussen Valencia en Zaragoza, langs de A-23 die beide steden verbindt. De oude kern staat op een heuvel met steile randen, en dat bepaalt hoe je de stad beleeft: boven de historische straten, beneden het station en de nieuwere wijken, en daartussen trappen, viaducten en een aquaduct.

Wat Teruel bijzonder maakt is de Mudéjar-architectuur. Dat is de bouwstijl van moslims die na de christelijke verovering in de stad bleven wonen en werken. Ze bouwden kerken en torens voor de nieuwe heersers, maar met hun eigen technieken, zoals baksteen in geometrische patronen en geglazuurde keramiek. In 1986 kwamen de Mudéjar-monumenten van Teruel op de UNESCO-werelderfgoedlijst. In 2001 werd die inschrijving uitgebreid naar de Mudéjar-architectuur van heel Aragón.

Informatie over Teruel

  • Costa
    Aragón
  • Bevolking
    36.700
  • Gemiddelde temperatuur
    Winter: 11°C
    Lente: 19°C
    Zomer: 30°C
    Herfst: 20°C
  • Dichtstbijzijnde grote luchthaven
    Luchthaven Valencia (VLC)
  • Locatie in Spanje
    Noordoost-Spanje

Achtergrond en geschiedenis van Teruel

Alfonso II van Aragón stichtte Teruel in 1171 als grensvesting tegen de moslimgebieden in het zuiden. De stad kreeg ruime privileges om kolonisten te trekken, en er woonden christenen, joden en een grote moslimgemeenschap naast elkaar. Die moslims, de mudéjares, waren de bouwers en ambachtslieden van de stad. Tussen de dertiende en de zestiende eeuw zetten zij de torens neer waar Teruel nu om bekend is. In dezelfde periode speelt de legende van de Geliefden, die traditioneel in 1217 wordt geplaatst.

In de twintigste eeuw kreeg Teruel het zwaar te verduren. Van december 1937 tot februari 1938 was de stad het toneel van een van de bloedigste veldslagen van de Spaanse Burgeroorlog. De Republikeinen veroverden Teruel in januari 1938, maar de troepen van Franco namen het in februari weer in. Er werd gevochten bij temperaturen ver onder nul, en een groot deel van de stad lag daarna in puin.

Daarna volgde een lange periode van vergetelheid. Rond 1999 kwamen inwoners in actie onder de leus ¡Teruel existe!, en die beweging werd zo groot dat ze in 2019 een zetel in het Spaanse parlement haalde. De A-23 is er inmiddels, maar Teruel is nog steeds een stad die je moet opzoeken.

De top 10 bezienswaardigheden in Teruel

Torre de El Salvador

De Mudéjar-toren van El Salvador in Teruel

Als je één toren beklimt, maak het dan deze. De Torre de El Salvador stamt waarschijnlijk uit het eerste kwart van de veertiende eeuw. Hij is zo’n veertig meter hoog en geldt als de mooiste Mudéjar-toren van Teruel. De gevel is van baksteen in ruit- en boogpatronen, met groene en witte geglazuurde tegels en keramische zuiltjes ertussen. De toren staat over een straat heen, dus je loopt er gewoon onderdoor. Binnenin zit een slim systeem: eigenlijk zijn het twee torens, een binnen de ander, met de trap ertussen. Boven hangen de klokken en kijk je over de daken naar de andere torens en de kale heuvels rond de stad.

Bezoekdetails: Aan de Calle El Salvador, op een paar minuten van de Plaza del Torico. Dagelijks open met een middagpauze, op maandag alleen ’s ochtends. Entree een paar euro. Reken op drie kwartier, en de trap is smal.


Catedral de Santa María de Mediavilla

De kathedraal van Santa María de Mediavilla in Teruel

Van buiten valt vooral de klokkentoren op, uit 1257 en daarmee een van de oudste Mudéjar-torens van de stad. De echte reden om binnen te gaan hangt boven je hoofd. Het houten plafond van het middenschip uit de tweede helft van de dertiende eeuw is van boven tot onder beschilderd met ridders, jagers, musici, ambachtslieden, dieren en fabelwezens. Het leest als een stripverhaal over het middeleeuwse leven, en het heet niet voor niets de Sixtijnse Kapel van de Mudéjar. Een groot deel ervan zat eeuwenlang verstopt achter een later gewelf en werd pas in de twintigste eeuw weer zichtbaar.

Bezoekdetails: Aan de Plaza de la Catedral in het centrum. Je kaartje geldt ook voor het Museo de Arte Sacro en kost een paar euro. Wil je het plafond van dichtbij zien, boek dan een rondleiding, want dan mag je naar de galerij bovenin. Reken op een uur.


Mausoleo de los Amantes

De albasten graftomben van de Geliefden van Teruel

Naast de kerk van San Pedro liggen de Geliefden van Teruel, Isabel de Segura en Diego de Marcilla. Hun lichamen werden in 1555 gevonden bij werkzaamheden in de kerk, en sindsdien komen verliefde stellen hier naartoe. In het mausoleum liggen ze onder twee albasten liggende beelden van de beeldhouwer Juan de Ávalos. Hun handen reiken naar elkaar maar raken elkaar net niet, wat precies het verhaal vertelt. Door glas zie je de gemummificeerde resten liggen. Dat is een beetje luguber, maar het ontroert ook.

Bezoekdetails: Aan de Calle Matías Abad, naast de Iglesia de San Pedro. Dagelijks open, met een middagpauze. Er zijn verschillende tickets, van alleen het mausoleum tot het hele complex met kerk, toren en kloostergang. Reken op een uur tot anderhalf uur voor alles. In februari rond de Bodas is het druk.


Torre de San Martín

De Mudéjar-toren van San Martín in Teruel

De Torre de San Martín is de tweelingbroer van El Salvador. Hij werd in 1315 en 1316 gebouwd en lijkt er sterk op, met dezelfde opbouw van een toren in een toren en dezelfde doorgang voor een straat. Er hoort een legende bij. Twee moslimarchitecten, Omar en Abdalá, zouden met elkaar hebben gestreden om de hand van dezelfde vrouw, Zoraida. Wie het snelst de mooiste toren bouwde, kreeg haar. Omar was als eerste klaar met San Martín, maar zijn toren bleek scheef te staan, en hij sprong er wanhopig vanaf. Abdalá bouwde El Salvador en trouwde met Zoraida. Wat wel klopt is dat de toren scheef zakte. Tussen 1549 en 1551 versterkte de Franse bouwmeester Pierres Vedel de voet, en dat stenen blok onderaan zie je nog steeds.

Bezoekdetails: Aan de Plaza Pérez Prado, aan de noordwestkant van het centrum. Van buiten altijd te bekijken, en je loopt er gratis onderdoor. Ga eind van de middag, dan valt de zon op de keramiek. Reken op een kwartier.


Escalinata del Paseo del Óvalo

De neomudéjar Escalinata van Teruel

Kom je met de trein of de bus aan, dan is dit je eerste kennismaking met de stad. De Escalinata is een monumentale trap uit 1920 en 1921, ontworpen door ingenieur José Torán. Hij overbrugt zesentwintig meter hoogteverschil tussen het station en de Paseo del Óvalo. De bouwers deden de Mudéjar-stijl na met baksteen, tegels en torentjes, maar nu in een grootse opzet met bordessen, bogen en fonteinen. Halverwege de trap zit een reliëf van de Geliefden van beeldhouwer Aniceto Marinas. ’s Avonds wordt alles verlicht, en dan zie je de trap op zijn best.

Bezoekdetails: Tussen het treinstation en de Paseo del Óvalo, altijd vrij toegankelijk. Ga na zonsondergang voor de verlichting. Reken op twintig minuten.


Plaza del Torico

Het hart van Teruel is een driehoekig plein met cafés onder de arcaden en modernistische gevels eromheen. In het midden staat een fontein met een stenen zuil, en daarbovenop staat de Torico. Dat is een bronzen stiertje dat zo klein is dat bezoekers er vaak eerst langs kijken. De stier is het symbool van de stad en komt terug in een legende over de stichting van Teruel. In juli draait de Vaquilla del Ángel, het grote stadsfeest, om dit plein. Dan krijgt het stiertje een rode sjaal om. Onder het plein liggen veertiende-eeuwse waterreservoirs, de aljibes, die je kunt bezoeken.

Bezoekdetails: Midden in het oude centrum, altijd toegankelijk. De terrassen zijn de plek voor een koffie of een vermut. Voor de aljibes koop je een kaartje bij de ingang aan het plein. Ze zijn ’s ochtends en aan het eind van de middag open, met een pauze ertussen. Reken op een half uur.


Acueducto de Los Arcos

Aan de noordrand van het centrum overspant een stenen aquaduct de vallei. De Arcos werden tussen 1537 en 1558 gebouwd. Vanaf 1551 leidde Pierres Vedel het werk, dezelfde Franse bouwmeester die de voet van de San Martín-toren versterkte. Het aquaduct bracht water naar de stad en had boven ook een looppad, zodat het tegelijk een brug was. Dat pad kun je nog steeds lopen. Het is een eenvoudig maar fotogeniek bouwwerk, zeker vanaf de weg eronder waar je de dubbele rij bogen het best ziet.

Bezoekdetails: Aan de noordkant van het oude centrum, vrij toegankelijk. Het looppad bovenop is gratis. Reken op twintig minuten.


Het modernisme van Pablo Monguió

Teruel heeft meer modernistische gebouwen dan je zou denken, en dat is grotendeels het werk van één man. Pablo Monguió kwam uit Catalonië en bracht begin twintigste eeuw de stijl van Barcelona mee naar het binnenland van Aragón. Aan de Plaza del Torico staat de Casa del Torico uit 1912, met golvende balkons en smeedijzer. Iets verderop staan de Casa Ferrán en La Madrileña, met bloemmotieven en tegels. De Casa Escriche wordt hem ook toegeschreven. Je ziet hier dezelfde liefde voor keramiek, maar dan zeshonderd jaar later. De gebouwen zijn woonhuizen of kantoren, dus je bekijkt ze van buiten.

Bezoekdetails: Verspreid door het centrum, rond de Plaza del Torico en de straten richting de Óvalo. Alleen van buiten te zien. Loop de route op een rustig moment, dan kun je omhoog kijken. Reken op drie kwartier.


Museo de Teruel

Het provinciaal museum zit in de Casa de la Comunidad, een renaissancepaleis uit de zestiende eeuw vlak bij de kathedraal. De collectie loopt van prehistorische vondsten en Iberische en Romeinse resten tot de middeleeuwen. Het onderdeel dat je niet moet missen is de keramiek. Teruel was eeuwenlang een pottenbakkersstad, met het typische groen en paars op wit dat je ook op de torens terugziet. Er staat een verzameling borden, kannen en apothekerspotten, en je leert hoe die tegels gemaakt werden. Op een koude of natte middag is het een goede keuze.

Bezoekdetails: Aan de Plaza Fray Anselmo Polanco, naast de kathedraal. De toegang is gratis. Op maandag gesloten. Reken op een uur.


Dinópolis

De provincie Teruel is een van de rijkste fossielengebieden van Europa. In het dorp Riodeva werd de Turiasaurus riodevensis gevonden, een van de grootste dinosaurussen die ooit in Europa is opgegraven. Dinópolis is het park dat op die fossielenrijkdom is gebouwd, een paar kilometer buiten het centrum, en de Turiasaurus is er inmiddels een van de sterren. Het is een mix van een serieus paleontologisch museum met echte fossielen en een pretpark met attracties, een tijdreis-rit en shows. Kinderen vinden het geweldig. Volwassenen zonder kinderen zullen het museumdeel interessant vinden, maar de rest is vooral voor gezinnen.

Bezoekdetails: Aan de rand van Teruel, goed bereikbaar met de auto. Niet het hele jaar open. In januari en een deel van februari is het dicht, en buiten de vakanties is het vaak niet elke dag open, dus check de kalender. De entree is flink duurder dan de rest van de stad. Reken op een halve tot hele dag.

Powered by GetYourGuide

Reistips voor Teruel

Beste tijd om Teruel te bezoeken

Mei, juni, september en begin oktober zijn de beste maanden, met overdag twintig tot achtentwintig graden en frisse avonden. In juli en augustus loopt het overdag op tot een graad of dertig, maar door de hoogte koelt het ’s nachts flink af. De winter is een ander verhaal. Teruel is een van de koudste steden van Spanje, met nachtvorst en soms sneeuw. Dan is het rustig en mooi, maar neem echt een warme jas mee. In februari zijn de Bodas de Isabel de Segura, en dan loopt de halve stad in middeleeuwse kleren. Begin juli is de Vaquilla del Ángel.

Vervoersopties van en naar Teruel

De dichtstbijzijnde luchthaven met vluchten uit Nederland is Valencia (VLC). Vandaar rijd je via de A-23 in ruim anderhalf uur naar Teruel. Dezelfde snelweg loopt door naar Zaragoza, op een kleine twee uur. Er rijden bussen vanuit Valencia, Zaragoza en Madrid, en de regionale trein tussen Valencia en Zaragoza stopt ook in Teruel. Die is wel traag, vanaf Valencia ben je zo’n tweeënhalf uur onderweg. In de stad zelf heb je geen auto nodig. Voor Albarracín en Dinópolis is een auto wel veruit het handigst.

Praktische tips

Parkeer buiten de oude kern, want de straten bovenop zijn smal en voor een deel afgesloten voor verkeer. Neem in de koude maanden laagjes mee, ook als het overdag zonnig is. Zodra de zon weg is, kan het tien graden kouder zijn. Veel monumenten sluiten ’s middags een paar uur, dus doe de torens en de kathedraal in de ochtend of laat in de middag. En loop de stad een keer ’s avonds rond, want de verlichte torens en de Escalinata zijn dan op hun best.

Accommodatie in Teruel

Teruel is klein, dus het aanbod is overzichtelijk. In en rond het oude centrum vind je een handvol hotels, pensions en appartementen, vaak in gerestaureerde panden. Iets buiten het centrum liggen grotere hotels met parkeerplaatsen, wat handig is als je met de auto rondreist. Teruel is ook een goede uitvalsbasis voor Albarracín, waar overnachten duurder is en het aanbod kleiner. Tijdens de Bodas in februari en de Vaquilla in juli moet je wel ruim vooruit boeken.

Restaurants in Teruel

De keuken van Teruel is die van het koude binnenland: stevig, met veel ham, lamsvlees en brood. In de bars rond de Plaza del Torico eet je de beste tapas. Een paar dingen om te proberen:

  • Jamón de Teruel: De eerste ham van Spanje met een beschermde oorsprongsbenaming, gedroogd in de koude, droge lucht van de bergen.
  • Ternasco de Aragón: Jong lamsvlees uit Aragón, meestal uit de oven of van de grill.
  • Migas: Gebakken broodkruim met knoflook en spek of chorizo, vaak met druiven ernaast.
  • Sopa de ajo: Knoflooksoep met brood, paprikapoeder en een ei, precies wat je wilt op een koude winteravond.
  • Trufa negra: De provincie is een van de grootste producenten van zwarte truffel, dus in de winter zie je hem op veel kaarten.
  • Suspiros de amante: Kleine zoete taartjes, vernoemd naar de Geliefden. Je koopt ze bij de banketbakkers in het centrum.

Dagtrips vanuit Teruel

Albarracín

Albarracín ligt op nog geen veertig kilometer, ruim een half uur rijden naar het westen. Het staat op de lijst van Los Pueblos más Bonitos de España, en die plek verdient het. De huizen hebben een roodroze kleur van het gips dat hier gebruikt werd, ze hangen tegen een steile rots boven een bocht van de Guadalaviar, en de oude stadsmuur slingert over de heuvel erboven. Loop omhoog langs de muur voor het beste uitzicht. In de dennenbossen van Rodeno vlakbij vind je rotstekeningen uit de prehistorie. Kom vroeg of laat, want overdag is het druk. Een halve dag is genoeg, een hele dag als je ook wilt wandelen.

Zaragoza

Zaragoza ligt op een kleine twee uur rijden naar het noorden via de A-23. De hoofdstad van Aragón heeft de Basílica del Pilar aan de Ebro, het Moorse Aljafería-paleis en de kathedraal La Seo met een eigen Mudéjar-muur op de UNESCO-lijst. Plan een lange dag of blijf er een nacht. Zie ook Zaragoza voor meer informatie.

Valencia

Valencia ligt op ruim anderhalf uur rijden naar het zuidoosten, en de kans is groot dat je er toch al langs komt via de luchthaven. Van het koele binnenland zak je af naar de kust, met de Ciudad de las Artes y las Ciencias, de oude rivierbedding van de Turia en de Mercado Central. Een dagtrip kan, maar het is logischer om je reis met een paar dagen Valencia te beginnen of af te sluiten. Zie ook Valencia voor meer informatie.

Cuenca

Cuenca ligt op ongeveer twee uur rijden naar het westen, over een rustige binnenweg door de bergen. De stad staat net als Teruel op de UNESCO-lijst en ligt op een rotsplateau tussen twee kloven. Daar staan de bekende Casas Colgadas, de hangende huizen boven de afgrond. Je kunt het als lange dagtrip doen, maar het werkt beter als volgende stop op een rondreis door het binnenland. Zie ook Cuenca voor meer informatie.

Conclusie

Teruel is niet de stad waar je per ongeluk langskomt. Je komt er voor een handvol torens die mooier zijn dan je verwacht en een kathedraalplafond waar je een kwartier naar kunt staren. Na het mausoleum ken je ook het liefdesverhaal dat iedere Spanjaard kent. Combineer het met Albarracín op ruim een half uur rijden en je hebt een weekend waar weinig Nederlanders aan denken. En je kunt daarna met recht zeggen dat Teruel bestaat.

Highlights Teruel

Teruel ligt op ruim 900 meter hoogte in het zuiden van Aragón en is de kleinste provinciehoofdstad van Spanje. De Mudéjar-torens en het beschilderde plafond van de kathedraal staan op de UNESCO-lijst, in de kerk van San Pedro liggen de Geliefden van Teruel begraven, en op het centrale plein staat een piepklein bronzen stiertje boven op een zuil.

Veelgestelde Vragen

Mei, juni, september en begin oktober zijn het fijnst, met dagen tussen de twintig en achtentwintig graden en koele avonden. Juli en augustus zijn overdag rond de dertig graden, maar door de hoogte koelt het 's nachts flink af. De winter is echt koud, met nachtvorst en af en toe sneeuw. In februari zijn de Bodas de Isabel de Segura, het middeleeuwse feest rond de Geliefden, en begin juli de Vaquilla del Ángel.
Vlieg naar Valencia (VLC), dat met directe vluchten vanuit Amsterdam, Eindhoven en Rotterdam bereikbaar is. Vanaf daar rijd je via de A-23 in ruim anderhalf uur naar Teruel. Er rijden ook bussen vanuit Valencia, die er zo'n twee uur over doen. De trein is trager, rond de tweeënhalf uur. Met een huurauto ben je het flexibelst, zeker als je ook Albarracín wilt zien.
Het centrum is klein en de belangrijkste plekken liggen op loopafstand van elkaar. In één volle dag zie je de torens, de kathedraal, het mausoleum en de Plaza del Torico. Met twee dagen heb je ruimte voor het museum, de Escalinata in het avondlicht en een middag in Albarracín. Ga je met kinderen naar Dinópolis, plan dan een extra dag.
Volgens de legende wilde Diego de Marcilla trouwen met Isabel de Segura, maar hij was niet rijk genoeg. Hij kreeg vijf jaar om fortuin te maken. Hij kwam terug op de dag na haar bruiloft met een ander, vroeg om een kus, kreeg die niet en stierf. Op zijn begrafenis kuste Isabel hem alsnog en viel dood neer. Het verhaal wordt in 1217 geplaatst. Hun mummies liggen in het mausoleum naast de kerk van San Pedro.
Het is de leus van een burgerbeweging die in 1999 ontstond. Inwoners vonden dat Madrid hun provincie vergat, met slechte wegen, weinig treinen en een krimpende bevolking. De leus groeide uit tot een begrip voor het leeglopende platteland van Spanje. In 2019 haalde de beweging met Tomás Guitarte zelfs een zetel in het Spaanse Congres.
Voor gezinnen met kinderen zeker. Het park combineert een paleontologisch museum met echte fossielen uit de provincie met attracties en shows. Het ligt een paar kilometer buiten het centrum. In januari en een deel van februari is het dicht, en buiten de vakanties is het niet elke dag open, dus check de kalender voor je gaat. Zonder kinderen kun je het gerust overslaan en je tijd aan de stad en Albarracín besteden.
Begin met jamón de Teruel, de eerste ham van Spanje met een beschermde oorsprongsbenaming. Verder eet je hier ternasco, jong lamsvlees uit Aragón, migas en in de winter sopa de ajo, knoflooksoep met brood en ei. De provincie is ook een grote producent van zwarte truffel. Als zoetigheid koop je suspiros de amante, kleine taartjes die naar de Geliefden zijn vernoemd.
Beeldverantwoording

Beeldmateriaal op deze pagina via Wikimedia Commons en Wikipedia.

x
This website uses cookies to ensure you get the best experience on our website. Read our policy here.