Costa de Almería · Zuid-Spanje

Mooiste bezienswaardigheden in Mojácar - Wat te doen in Mojácar?

Mojácar - Ontdek de top 10 bezienswaardigheden

Header afbeelding van Mojácar in Spanje

Ontdek de beste bezienswaardigheden in Mojácar

Mojácar ligt in het oosten van de provincie Almería, op een rotsheuvel een paar kilometer landinwaarts van de Middellandse Zee. Van ver zie je een berg witte blokjes die tegen de helling geplakt lijken, en zo ziet het er van dichtbij ook uit. Onderaan ligt Mojácar Playa, een strand van zeventien kilometer. Eigenlijk zijn het dus twee plaatsen: een oude Moorse kern met steile straatjes, en een badplaats met strandtenten en appartementen. Het landschap eromheen is halfwoestijn, kaal en okerkleurig, en dat maakt dat wit des te feller.

Kaart Mojácar Spanje - waar ligt Mojácar

Inleiding tot Mojácar

Mojácar hoort bij de comarca Levante Almeriense en telt ongeveer 7.700 inwoners. Een flink deel daarvan is buitenlands, vooral Brits, want dit was een van de eerste plekken aan deze kust waar Noord-Europeanen zich vestigden. De gemeente beslaat zo’n 72 vierkante kilometer, van de zee tot in de uitlopers van de Sierra Cabrera. Het oude dorp ligt op ruim 150 meter hoogte en kijkt over een vlakte vol droge rivierbeddingen, agaves en losse kale heuvels.

Het verschil tussen Pueblo en Playa is groot. Boven is het rustig, met kleine pleintjes, een paar terrassen en winkeltjes die overal het Indalo op verkopen. Beneden is het een badplaats van het gemoedelijke soort: geen hoogbouw, want de regels houden de meeste gebouwen op twee verdiepingen, wel een lange rij strandtenten en restaurants. In de zomer is het druk met Spaanse gezinnen, de rest van het jaar is het een stuk stiller.

Informatie over Mojácar

  • Costa
    Costa de Almería
  • Bevolking
    7.700
  • Gemiddelde temperatuur
    Winter: 18°C
    Lente: 22°C
    Zomer: 30°C
    Herfst: 25°C
  • Dichtstbijzijnde grote luchthaven
    Luchthaven Almería (LEI)
  • Locatie in Spanje
    Zuid-Spanje

Achtergrond en geschiedenis van Mojácar

Op de heuvels rond Mojácar wonen al duizenden jaren mensen. Bij Las Pilas zijn resten gevonden van een nederzetting uit de kopertijd. Op Mojácar la Vieja, een heuvel in de buurt, lag in de twaalfde en dertiende eeuw een ommuurd Moors stadje, dat rond het midden van de dertiende eeuw werd verlaten. De bewoners trokken naar de rots waar het dorp nu staat en versterkten die. Eeuwenlang was dit grensgebied tussen het Nasridische koninkrijk Granada en het christelijke Murcia, en dat zie je nog aan de ligging: hoog, compact en met uitzicht in alle richtingen.

In juni 1488 gaf Mojácar zich zonder strijd over aan de Katholieke Koningen. Volgens de overlevering onderhandelde de laatste Moorse burgemeester, Alavez, bij de fontein onderaan het dorp met hun gezant Garcilaso de la Vega. Hij vroeg of zijn mensen mochten blijven. Dat werd toegezegd, maar volgens de meeste verhalen hielden de nieuwe heersers zich daar niet lang aan. Een plaquette bij de Fuente Mora vertelt het verhaal.

Daarna ging het eeuwenlang bergaf. Droogte, armoede en emigratie zorgden ervoor dat er rond 1960 nog maar een paar honderd mensen woonden en veel huizen ingestort waren. In 1960 werd Jacinto Alarcón burgemeester, en hij kwam met een opvallend plan. Wie een ingestort huis binnen een jaar opknapte, kreeg de ruïne vrijwel gratis. Kunstenaars, schrijvers en buitenlanders trokken naar het dorp. In 1966 ging bovendien de parador aan het strand open. Dat was het begin van het Mojácar dat je nu ziet.

De top 10 bezienswaardigheden in Mojácar

Mojácar Pueblo en de Plaza Nueva

De meeste bezoekers beginnen hun wandeling op de Plaza Nueva, het grootste plein van het dorp. Aan de ene kant staan terrassen en winkeltjes, aan de andere kant is een balustrade met uitzicht over de vlakte richting Turre en de Sierra Cabrera. Je kijkt over droge rivierbeddingen, kassen en losse heuvels die er bijna maanachtig uitzien. Vanaf hier loop je zo het oude dorp in, met steile straatjes vol witte gevels, blauwe deuren en bloempotten. ’s Avonds is het plein het levendigst, als de mensen van het strand naar boven komen voor een drankje en de zonsondergang achter de bergen.

Bezoekdetails: Altijd vrij toegankelijk. Parkeren doe je aan de rand van het dorp, in de zomer kan dat lastig zijn. Draag schoenen met grip. Reken op een uur voor een rondje door de kern.


Fuente Mora

De Fuente Mora in Mojácar met de waterspuwers

Onderaan het oude dorp ligt de Fuente Mora, de fontein waar de inwoners eeuwenlang hun water haalden. Het water stroomt uit dertien spuwers in een lange stenen bak, en ernaast zijn oude wasplaatsen waar vrouwen tot ver in de twintigste eeuw de was deden. De fontein is in de loop der tijd flink verbouwd, dus wat je ziet is niet middeleeuws, maar de plek wel. Aan de muur hangt de plaquette over de onderhandelingen van 1488 tussen burgemeester Alavez en de gezant van de Katholieke Koningen. Op een hete dag merk je meteen waarom iedereen hier samenkwam.

Bezoekdetails: Gratis en altijd toegankelijk. Ligt aan de onderkant van het oude dorp, aan de Calle La Fuente. Combineer het met de afdaling vanaf de Plaza Nueva. Reken op een kwartier.


Iglesia de Santa María

De versterkte Iglesia de Santa María in Mojácar

De Iglesia de Santa María ziet er meer uit als een fort dan als een kerk, en dat was ook de bedoeling. Hij werd rond 1560 gebouwd, waarschijnlijk op de plek van een oudere moskee, in een tijd dat piraten vanaf de Noord-Afrikaanse kust regelmatig toesloegen. De muren zijn dik en hoog, er zijn weinig ramen, en de massieve toren deed ook dienst als uitkijkpost. Bij een aanval kon het dorp zich hierin terugtrekken. Het gebouw staat aan een rustig pleintje in het bovenste deel van het dorp en is vooral van buiten indrukwekkend, met die bijna blinde, okerkleurige gevel tussen de witte huizen.

Bezoekdetails: Gratis te bekijken van buiten. Binnen meestal alleen open rond de missen. Ligt aan de Plaza del Parterre in het oude dorp. Reken op twintig minuten.


Mirador del Castillo

Uitzicht vanaf de Mirador del Castillo in Mojácar over de kust

Het hoogste punt van het dorp is de Mirador del Castillo, op de plek waar ooit de burcht stond. Van het kasteel is niets meer te zien, maar het uitzicht maakt de klim goed. Aan de ene kant kijk je over de daken van het dorp naar de zee en de hele kuststrook van Mojácar Playa, aan de andere kant over het binnenland met de Sierra Cabrera en de kale heuvels. Het pleintje is klein en er staat meestal een café met een paar tafeltjes. Vroeg in de ochtend of vlak voor zonsondergang is het licht het mooist en is het er het rustigst.

Bezoekdetails: Gratis en altijd toegankelijk. Het is een steile klim door smalle straatjes vanaf de Plaza Nueva. Neem water mee in de zomer. Reken op een half uur inclusief de klim.


Puerta de la Ciudad en de oude kern

Van de middeleeuwse stadsmuur is weinig over, maar de Puerta de la Ciudad staat er nog. Op de plek van de oude Moorse poort kwam in de zestiende eeuw deze stenen boog, de hoofdingang van het ommuurde dorp. Erboven zit het wapen met de dubbelkoppige adelaar van de Habsburgers. Wie erdoor loopt, komt in het deel van het dorp waar de Moorse plattegrond het best bewaard is: smalle, kronkelende straatjes, trappen, doorgangen onder huizen door en kleine pleintjes. Hier zitten ook de meeste ambachtswinkels, met aardewerk, kleden en sieraden. Loop vooral ook de zijstraatjes in, want daar is het het stilst.

Bezoekdetails: Vrij toegankelijk, in het oude dorp op weg naar de Fuente Mora. De winkels houden een lange siësta. Pas op met fotograferen van mensen voor hun deur. Reken op drie kwartier.


Casa La Canana

De Casa La Canana is een klein, particulier museum in een oud woonhuis aan de Calle Esteve. Het huis is ingericht zoals een Mojaquero-gezin er in de eerste helft van de twintigste eeuw woonde, met de keuken, de slaapkamers, het gereedschap en de kleding uit die tijd. Dat is precies de periode waarin het dorp zo arm was dat het bijna leegliep, en dat maakt het verhaal interessant. Je ziet hoe weinig mensen hadden, hoe ze met water omgingen in dit droge landschap en hoe het leven eruitzag voordat het toerisme kwam. Het is geen groot museum, maar wel een van de weinige plekken waar je iets van het oude, gewone Mojácar terugziet.

Bezoekdetails: Kleine entreeprijs, met een korte rondleiding. Meestal open van half elf tot half drie, op sommige dagen ook ’s avonds, dus vooraf checken. Reken op een half uur.


Castillo de Macenas

Het Castillo de Macenas aan het strand bij Mojácar

Aan het zuidelijke eind van Mojácar Playa staat het Castillo de Macenas, een vierkante verdedigingstoren pal aan het strand. Hij werd halverwege de achttiende eeuw gebouwd om de kust in de gaten te houden, met aan de zeekant een batterij voor twee kanonnen tegen piraten. Later zat de Guardia Civil erin. Het is geen groot kasteel, eerder een stevige stenen toren, maar met de zee ervoor en de kale bergen erachter is het een plaatje. Hier houdt de bebouwing van Mojácar ook ongeveer op en begint de rotsige kust. Het strand bij de toren is rustiger dan de rest van de strook.

Bezoekdetails: Gratis te bekijken van buiten, geen toegang tot het interieur. Ligt aan het zuidelijke eind van de kustweg. Parkeren langs de weg. Reken op een half uur.


Torre del Pirulico en de kustweg naar Carboneras

Vanaf het Castillo de Macenas loopt een pad over de rotsen naar de Torre del Pirulico, een oude wachttoren op een heuveltje boven de zee. Hoe oud hij precies is, daarover zijn de bronnen het niet eens. Sommige noemen de twaalfde eeuw, dan is hij flink ouder dan Macenas. Daarna begint een van de mooiste kustwegen van deze streek. De weg naar Carboneras slingert door de Sierra Cabrera, met onderweg kleine baaien zoals de Cala de Bordonares en de stranden rond Sopalmo. De meeste zijn alleen via een onverhard pad te bereiken en hebben geen voorzieningen. Het water is helder, het landschap is droog en ruig, en buiten het hoogseizoen kom je er vrijwel niemand tegen.

Bezoekdetails: Gratis, het pad naar de toren is kort maar rotsig. De kustweg rijd je met de auto, met stops bij de baaien. Neem water en eten mee. Reken op een halve dag.


De stranden van Mojácar Playa

Strand van Mojácar Playa met witte appartementen en de Sierra Cabrera erachter

Mojácar Playa is een strook van zo’n zeventien kilometer, van de grens met Garrucha in het noorden tot voorbij het Castillo de Macenas in het zuiden. Het is geen aaneengesloten zandstrand maar een reeks stranden achter elkaar, met grof zand en kiezels. Er is een boulevard voor een groot deel van de route en langs de kust zitten veel chiringuitos, de strandtenten waar je onder een rieten dak een biertje en een bord vis haalt. Een paar van de stranden hebben de Blauwe Vlag. Het water is meestal kalm en helder, en zelfs in augustus vind je wel een plekje.

Bezoekdetails: Gratis toegankelijk, met douches en strandbedjes op de drukkere delen. Een gemeentelijke bus rijdt langs de hele strook en naar het dorp. Reken op zoveel tijd als je wilt.


Het Indalo, overal in het dorp

Je ziet het Indalo in Mojácar op muren, deuren, tegels, T-shirts en koelkastmagneten. Het poppetje met de gespreide armen en de boog boven het hoofd is gebaseerd op een prehistorische rotstekening uit de Cueva de los Letreros bij Vélez-Blanco, in het noorden van de provincie. In Mojácar schilderden mensen al lang een vergelijkbaar figuurtje op hun huis tegen het boze oog en tegen onweer. In de jaren veertig en vijftig maakten kunstenaars uit Almería, onder wie Jesús de Perceval, er een symbool van, en inmiddels staat het voor de hele provincie. Let op de oudere huizen in het dorp, daar zie je soms nog een met de hand geschilderde versie naast de deur.

Bezoekdetails: Overal in het dorp te zien. In de winkels van de oude kern koop je een Indalo als souvenir, volgens de traditie geef je het cadeau. Geen vaste plek of openingstijden.

Powered by GetYourGuide

Reistips voor Mojácar

Beste tijd om Mojácar te bezoeken

Mojácar heeft een van de droogste en zonnigste klimaten van Europa. Mei, juni, september en oktober zijn het prettigst: rond de 22 tot 28 graden, warm zeewater en rustige stranden. In juli en augustus loopt het boven de dertig graden en is Mojácar Playa vol, vooral met Spaanse gezinnen. De winter is mild met zo’n achttien graden overdag en bijna geen regen, prima voor wandelen, maar veel strandtenten zijn dan dicht. In juni is het feest van de Moros y Cristianos, met optochten in kostuum door het dorp.

Vervoersopties van en naar Mojácar

Luchthaven Almería (LEI) ligt op ruim tachtig kilometer, een klein uur rijden over de A-7. Murcia en Alicante liggen verder weg maar hebben meer vluchten vanuit Nederland, reken dan op anderhalf tot ruim twee uur rijden. Er is geen station in Mojácar. Er rijden bussen vanuit Almería en Murcia, al zijn die niet heel frequent. In de gemeente zelf rijdt een bus tussen het dorp en de stranden. Toch is een auto hier bijna onmisbaar, zeker als je de baaien in het zuiden of Cabo de Gata wilt zien.

Praktische tips

Parkeer in het dorp zo hoog mogelijk, dan hoef je minder te klimmen. In de zomer is een plek vinden na zeven uur ’s avonds lastig, dus kom wat eerder of neem de bus. Neem bij de baaien richting Carboneras water, eten en schaduw mee, want er is daar niets. En reken niet op een lunch om twaalf uur, de keukens gaan pas rond half twee open.

Accommodatie in Mojácar

De meeste mensen slapen aan het strand, in Mojácar Playa. Daar vind je hotels van verschillende grootte, appartementencomplexen en de parador, allemaal laag gebouwd en vaak met een zwembad. Het noordelijke deel is rustiger, het middendeel heeft de meeste restaurants binnen loopafstand. In het dorp zelf zijn een paar kleine hotels en vakantiehuizen, vaak met een dakterras en uitzicht over de vlakte of de zee. Dat is sfeervoller, maar je moet dan voor het strand altijd naar beneden. In juli en augustus zitten veel accommodaties vol met Spaanse vakantiegangers, dus boek dan op tijd.

Restaurants in Mojácar

De keuken in Mojácar is die van het oosten van Almería: veel vis, eenvoudige streekgerechten en groenten uit de kassen in de buurt. Aan het strand eet je vooral vis en rijst, in het dorp vind je meer traditionele gerechten en tapas. Een paar dingen om te proberen:

  • Gamba roja de Garrucha: De rode garnalen uit het vissersdorp Garrucha, net ten noorden van Mojácar, gewoon gegrild met zout.
  • Gurullos: Een stevige stoofpot met kleine zelfgemaakte pastastukjes, vaak met konijn of kikkererwten.
  • Ajo colorao: Een rode puree van aardappel, paprika en knoflook, met vis, een klassieker uit deze streek.
  • Migas de harina: Gebakken meelkruim met knoflook, vaak geserveerd met sardines of paprika.
  • Pescado a la plancha: Vis van de dag op de bakplaat, bij de chiringuitos aan het strand.

Dagtrips vanuit Mojácar

Almería

Almería ligt op ongeveer een uur rijden naar het zuidwesten. De Alcazaba is een van de grootste Moorse forten van Spanje, en de stad zelf is ontspannen en weinig toeristisch. Zie ook Almería voor meer informatie.

Cabo de Gata-Níjar

Het natuurpark Cabo de Gata-Níjar begint een half uur ten zuiden van Mojácar en loopt langs de kust door tot vlak voor Almería. Het is een vulkanisch landschap met ruige kliffen, lege baaien en kleine witte dorpjes zoals San José en La Isleta del Moro. De stranden van Mónsul en Los Genoveses zijn de bekendste, en de snorkelgronden zijn goed. Met de auto rijd je in een dag langs een handvol baaien.

Carboneras en Agua Amarga

Carboneras ligt een klein half uur rijden naar het zuiden, over de mooie kustweg door de Sierra Cabrera. Het is een vissersplaats zonder veel opsmuk, met een kasteel en een lange boulevard. Een stuk verder ligt Agua Amarga, een klein wit dorpje aan een baai, al binnen het natuurpark. Het water is er helder en er staat weinig bebouwing, dus het is een goede plek om te zwemmen en te lunchen.

Cartagena

Cartagena ligt op ruim anderhalf uur rijden naar het noordoosten, in de regio Murcia. De havenstad heeft een Romeins theater dat pas in 1988 werd teruggevonden, een rij modernistische gevels en een stevige marinegeschiedenis. Zie ook Cartagena voor meer informatie.

Conclusie

Mojácar heeft twee kanten, en je hebt ze allebei nodig. Boven ligt een wit dorp met een echte geschiedenis: de overgave van 1488, een kerk die als fort gebouwd is, en een bijna-ondergang in de twintigste eeuw die werd afgewend door ruïnes weg te geven aan wie ze wilde opknappen. Onderaan ligt zeventien kilometer strand, zonder de hoogbouw van de bekendere costa’s. Slaap aan het strand, ga ’s avonds naar boven voor de zonsondergang op de Plaza Nueva en neem een dag voor de kustweg naar Carboneras en Cabo de Gata. En als iemand je vertelt dat Walt Disney hier geboren is, knik dan maar beleefd.

Highlights Mojácar

Mojácar is een wit dorp op een rotsheuvel in het oosten van de provincie Almería, met onderaan zeventien kilometer strand. In 1488 gaf het dorp zich over aan de Katholieke Koningen, in de jaren zestig werd het van de ondergang gered door ruïnes weg te geven aan wie ze opknapte, en het poppetje van het Indalo dat je overal op de muren ziet, is uitgegroeid tot het symbool van de hele provincie.

Veelgestelde Vragen

Mei, juni, september en oktober zijn het prettigst. Het zeewater is dan al of nog warm, de temperatuur ligt rond de 22 tot 28 graden en de stranden zijn rustig. In juli en augustus wordt het boven de dertig graden en zit Mojácar Playa vol Spaanse vakantiegangers. De winter is mild met zo'n achttien graden overdag, maar veel strandtenten zijn dan dicht.
De dichtstbijzijnde luchthaven is Almería (LEI), op ruim tachtig kilometer, een klein uur rijden over de A-7. Murcia en Alicante liggen verder weg maar hebben vaak meer en goedkopere vluchten vanuit Nederland. Er is geen station in Mojácar. Er rijden bussen vanuit Almería en Murcia, maar met een huurauto ben je hier veel vrijer, zeker als je de baaien in het zuiden wilt zien.
Mojácar Pueblo is het oude witte dorp op de heuvel, met de kerk, de stadspoort en de uitzichtpunten. Mojácar Playa is de strook van zo'n zeventien kilometer langs de zee, met hotels, appartementen, strandtenten en een boulevard. Ze liggen een paar kilometer uit elkaar en een gemeentelijke bus rijdt heen en weer. De meeste mensen slapen aan het strand en gaan 's avonds het dorp in.
Het Indalo is een poppetje met gespreide armen en een boog boven het hoofd, gebaseerd op een prehistorische rotstekening uit de Cueva de los Letreros bij Vélez-Blanco. In Mojácar schilderden mensen een vergelijkbaar figuurtje op hun huis om onheil en onweer buiten de deur te houden. Kunstenaars uit Almería maakten er in de vorige eeuw het symbool van de provincie van. Een Indalo cadeau krijgen zou geluk brengen.
Waarschijnlijk niet. Het verhaal gaat dat Disney eigenlijk José Guirao Zamora zou heten, de zoon van een wasvrouw uit Mojácar die naar Amerika emigreerde. Bewijs is er nooit gevonden en officieel is Disney in Chicago geboren. Het gerucht is wel zo hardnekkig dat het dorp er zelf graag mee speelt, dus je hoort het er gegarandeerd een keer.
Het dorp zelf zie je in een halve dag. De kerk, de Fuente Mora, de stadspoort en de uitzichtpunten liggen dicht bij elkaar, alleen de hellingen kosten wat tijd. Mojácar is vooral een strandplaats, dus de meeste mensen blijven een week en combineren het strand met uitstapjes naar Cabo de Gata en Almería. Voor een korte tussenstop is een dag genoeg.
Matig. Het dorp ligt op een heuvel en de straatjes zijn steil, smal en deels getrapt. Rond de Plaza Nueva is het nog te doen, maar naar de Mirador del Castillo en door de oude kern moet je echt klimmen. Parkeer zo hoog mogelijk aan de rand van het dorp, dan scheelt dat flink. Aan het strand is de boulevard wel vlak en goed begaanbaar.
Beeldverantwoording

Beeldmateriaal op deze pagina via Wikimedia Commons en Wikipedia.

x
This website uses cookies to ensure you get the best experience on our website. Read our policy here.