Mooiste bezienswaardigheden in Cuenca - Wat te doen in Cuenca?

Ontdek de beste bezienswaardigheden in Cuenca

Cuenca is een van de meest verrassende stadjes van centraal-Spanje, en wat ons betreft een van de aparste stadssilhouetten van het Spaanse vasteland. Het ligt op een smal rotsplateau bovenop de samenvloeiing van twee kloven, de Hoz del Júcar en de Hoz del Huécar, op bijna duizend meter hoogte in Castilië-La Mancha. Het bijzondere zit in de combinatie: een UNESCO-oude stad met middeleeuwse straatjes, de Casas Colgadas die op de rotswand zijn gebouwd, een vroeg-gotische kathedraal en een internationaal bekende verzameling Spaanse abstracte kunst in een veertiende-eeuws huis aan de afgrond.

Inleiding tot Cuenca

Cuenca ligt tussen Madrid en Valencia, op bijna gelijke afstand van beide steden, en is met de AVE vanaf Madrid in nog geen uur bereikbaar. Dat maakt het stadje een populaire dagtrip vanuit de hoofdstad, al blijven veel reizigers liever een nacht hangen omdat de avondsfeer op het verlichte rotsplateau echt anders aanvoelt dan overdag. De oude stad bovenop is compact en goed lopend te doen. De moderne benedenstad ligt aan de voet van de rots en is het zakelijke en commerciële deel.

Geografisch is Cuenca een geologisch curiosum. De stad is gebouwd op een tongvormig kalksteenplateau dat twee rivieren over miljoenen jaren hebben uitgesleten. Aan de oostzijde valt de rotswand vijftig tot tachtig meter steil naar beneden in de Hoz del Huécar. Aan de westkant is de Hoz del Júcar minder steil, maar groener en met meer water. De middeleeuwse bouwers hebben deze natuurlijke verdedigingspositie maximaal benut: huizen, kerken en zelfs een kasteel staan letterlijk op de rand. De Casas Colgadas zijn daar het bekendste voorbeeld van, met houten balkons die over de afgrond uitsteken.

De geschiedenis is gelaagd. In 1177 heroverde koning Alfonso VIII van Castilië het stadje op de Moren. In de Middeleeuwen groeide Cuenca uit tot een handelsstad voor wol, leer en hout. In de twintigste eeuw kwam de stad opnieuw in beeld door een groep Spaanse abstracte kunstenaars, onder wie Fernando Zóbel, Gustavo Torner en Antonio Saura. Zij openden in 1966 het Museo de Arte Abstracto Español in twee Casas Colgadas. In 1996 zette UNESCO de oude stad op de werelderfgoedlijst. Voor Nederlandse reizigers is Cuenca een handige aanvulling op een reis door centraal-Spanje of een rondreis Madrid-Valencia, met een mix van architectuur, geschiedenis, kunst en landschap.

Achtergrond en geschiedenis van Cuenca

De geschiedenis van Cuenca begint in de Moorse periode. Rond de achtste eeuw werd het stadje gesticht als de versterkte plaats Qunka op het kalksteenplateau. De Moorse strategen kozen de plek vanwege de natuurlijke verdediging: twee kloven met steile rotswanden maakten de stad bijna onaanvalbaar. In de elfde en twaalfde eeuw groeide Cuenca uit tot een regionale stad onder Moorse heerschappij, met een citadel (de Alcázar) op het hoogste punt, een hoofdmoskee en een waterleiding die van bronnen in de bergen tot in de stad liep.

In 1177 nam koning Alfonso VIII van Castilië de stad in na een belegering van negen maanden. Cuenca werd opgenomen in het koninkrijk Castilië en kreeg een eigen fuero (stadsrecht), dat als model voor andere Castilijaanse steden zou dienen. Een groot deel van de Moorse bevolking bleef wonen onder de nieuwe christelijke heerschappij; samen met joodse handelaren en christelijke kolonisten ontstond een diverse stad. In 1183 begon de bouw van de gotische kathedraal op de plek van de hoofdmoskee. In dezelfde periode werd de bovenstad verder bebouwd met smalle straatjes, kleine pleintjes en huizen van steen.

In de Middeleeuwen was Cuenca een knooppunt voor de wolhandel en de textielnijverheid. De ligging tussen Castilië en de Levantijnse kust maakte de stad tot een doorvoerplaats voor karavanen die ruwe wol naar de zee brachten voor export naar Vlaanderen en Italië. In de zestiende en zeventiende eeuw bouwden welgestelde families patriciërshuizen en kloosters; veel daarvan staan er nog. Na de uitdrijving van de Moriscos in 1609 en de algemene economische achteruitgang van Castilië verloor Cuenca aan belang en volgde een lange periode van verval.

De heropleving begon pas in de negentiende eeuw met een bescheiden industrialisatie van de benedenstad. In 1903 (later vaak vermeld als 1907 voor het in gebruik nemen) verscheen de ijzeren Puente de San Pablo, een voetbrug die het Convento de San Pablo aan de overkant van de Huécar-kloof verbindt met het centrum. Die brug groeide snel uit tot een van de meest gefotografeerde plekken van Spanje. In de twintigste eeuw kreeg Cuenca een nieuwe identiteit door de komst van een groep Spaanse abstracte kunstenaars onder leiding van Fernando Zóbel. In 1966 openden zij het Museo de Arte Abstracto Español in twee Casas Colgadas. Het museum bracht internationale aandacht en zette de stad op de kaart als cultureel centrum. De UNESCO-status volgde in 1996, en sindsdien is de oude stad zorgvuldig gerestaureerd.

De top 10 bezienswaardigheden in Cuenca

Casas Colgadas

De Casas Colgadas (Nederlands: hangende huizen) zijn samen met de Puente de San Pablo het meest gefotografeerde beeld van Cuenca. Het zijn middeleeuwse woningen aan de oostrand van het rotsplateau, recht op de rotswand van de Huécar-kloof gebouwd, met houten balkons die over de afgrond uitsteken. Oorspronkelijk stonden er meer rijen van zulke huizen langs deze rand, een normale bouwwijze voor wie maximaal van de schaarse ruimte op het plateau wilde profiteren. Door verval en branden zijn er nog drie over.

Die drie dateren uit de veertiende of vijftiende eeuw en hebben elk een vergelijkbare opbouw: een stenen onderbouw die in de rots verankerd zit, een eerste verdieping met de hoofdkamers, uitkragende houten balkons en daarboven nog een verdieping. De balkons werden gebruikt als opslagruimte en als plek om wasgoed te drogen, met de afgrond direct onder de voeten. De houten constructie is in de twintigste eeuw gerestaureerd met behoud van de oorspronkelijke materialen en bouwtechnieken.

Twee van de drie huizen herbergen het Museo de Arte Abstracto Español, dat gratis toegankelijk is. Je ziet dus de binnenkant van twee Casas Colgadas tijdens je museumbezoek, met middeleeuwse balken naast moderne kunst. De derde Casa Colgada is in gebruik als restaurant met uitzicht door de ramen op de Huécar-kloof. De beste foto van de buitenkant maak je vanaf de Puente de San Pablo, de ijzeren voetbrug die recht tegenover de huizen de kloof oversteekt.

Bezoekdetails: Buitenkant altijd vrij zichtbaar vanaf de Puente de San Pablo of vanaf het terras. Museum gratis toegankelijk (zie attractie 4). Reken op een uur voor verschillende fotopunten plus museumbezoek.

Puente de San Pablo

De Puente de San Pablo is een ijzeren voetbrug van zestig meter lang die de Huécar-kloof oversteekt tussen het centrum van de oude stad en het Convento de San Pablo aan de overkant. De brug ligt op veertig meter hoogte boven de kloofbodem en geeft het beste uitzicht op de Casas Colgadas, die er recht naast hangen. De huidige brug uit 1903 vervangt een stenen voorganger uit de zestiende eeuw die was ingestort. Het ijzeren vakwerk is sober in de stijl van eind negentiende eeuw, vergelijkbaar met sommige van Eiffels constructies elders in Europa.

Oversteken is een ervaring op zich. De brug schommelt licht onder je voetstappen, en wie hoogtevrees heeft moet hier even slikken. De houten loopplanken zijn voldoende doorzichtig om naar beneden in de kloof te kijken. Links zie je de Casas Colgadas, rechts de groene Huécar-rivier en de hellingen van het plateau. In de avonduren, met de oude stad verlicht, levert de brug een van de mooiste foto’s van Cuenca op.

Aan de overkant ligt het Convento de San Pablo, een dominicaans klooster uit de zestiende eeuw dat tegenwoordig dienstdoet als Parador de Cuenca. Het hotelterras serveert ook niet-gasten koffie en is een prima plek voor een pauze met uitzicht op de Casas Colgadas vanaf de andere kant. De wandeling naar het klooster duurt tien minuten.

Bezoekdetails: Brug altijd vrij toegankelijk, gratis. Reken op twintig minuten voor heen en terug oversteken plus fotostops. Avonden mooist voor verlichte oude stad.

Catedral de Santa María y San Julián

De Catedral de Santa María y San Julián staat op de Plaza Mayor in het hart van de oude stad en is een van de oudste gotische kathedralen van Spanje. De bouw begon in 1183, kort na de christelijke herovering, en duurde tot ver in de veertiende eeuw. Wat de kathedraal apart maakt is de gotisch-Normandische bouwstijl, een variant van vroege gotiek met invloeden uit Noord-Frankrijk en Normandië. Die stijl is zeldzaam op het Iberisch schiereiland en wordt vaak verklaard via het hof van Eleonora van Engeland, de echtgenote van Alfonso VIII, dat Anglo-Normandische bouwers naar Castilië kan hebben gehaald.

De westelijke hoofdgevel is een gedeeltelijke reconstructie uit de twintigste eeuw. In 1902 stortte de oude toren in en raakte de oorspronkelijke gevel ernstig beschadigd. De huidige neogotische gevel is een verdienstelijke restauratie, maar het interessantste deel van het gebouw zit binnen en aan de zijkanten, waar veel originele dertiende- en veertiende-eeuwse elementen bewaard zijn. Het interieur heeft een driebeukig schip met spitse gewelven, hoge zuilen en glas-in-loodramen. Sommige van die ramen, ontworpen door Gustavo Torner en Henri Dechanet in de jaren tachtig, zijn modern en passen verrassend goed bij de oude architectuur.

In de zijkapellen vind je een retabel uit de zestiende eeuw en de Capilla de los Caballeros met praalgraven van Castilijaanse edelen. De schatkamer (Tesoro Catedralicio) heeft een collectie middeleeuwse en barokke religieuze kunst. Bijzonder is de toegang tot het Triforium, een loopgang op grote hoogte waar je de glas-in-loodramen van dichtbij kunt zien en uitkijkt over het schip.

Bezoekdetails: Geopend dagelijks behalve maandagochtend, ochtend en middag. Bescheiden toegangsprijs, kortingen mogelijk. Audiotour aanbevolen. Reken op een uur tot anderhalf uur voor compleet bezoek inclusief schatkamer en Triforium.

Museo de Arte Abstracto Español

Het Museo de Arte Abstracto Español, in twee Casas Colgadas aan de Huécar-kloof, is een van de meest invloedrijke kunstmusea van Spanje en zit op een onverwachte locatie. Het werd in 1966 opgericht door een groep Spaanse abstracte kunstenaars onder leiding van Fernando Zóbel, een Filippijns-Spaanse kunstenaar die in de jaren zestig door Cuenca werd gegrepen en in 1980 zijn complete collectie aan de stad schonk. Internationaal was het een van de eerste plekken waar Spaanse abstracte kunst van de generatie van de jaren vijftig en zestig systematisch werd getoond.

De collectie omvat werk van vrijwel alle belangrijke Spaanse abstracte kunstenaars uit de tweede helft van de twintigste eeuw: Antonio Saura, Eduardo Chillida, Gerardo Rueda, Pablo Palazuelo, Gustavo Torner, Manuel Millares en Antoni Tàpies. Het gaat vooral om schilderijen en sculpturen uit de Grupo El Paso-beweging en latere generaties. Voor wie de Spaanse moderne kunst beter wil leren kennen is dit een verplichte stop, in importantie vergelijkbaar met het Reina Sofía in Madrid, maar op intieme schaal.

De setting maakt het bezoek. De zalen liggen verdeeld over twee Casas Colgadas en de werken hangen tegen de oude stenen muren en houten balken van veertiende-eeuwse interieurs, soms met de ramen open boven de kloof. Het contrast tussen middeleeuwse architectuur en twintigste-eeuwse abstracte kunst werkt verbluffend goed. Doordeweeks kom je het rustigst, in het weekend kan het druk zijn.

Bezoekdetails: Geopend dinsdag tot zondag, gesloten maandag. Beperkte uren in winter. Gratis toegang. Reken op anderhalf uur. Combineer met buitenfoto’s vanaf de Puente de San Pablo.

Plaza Mayor en Ayuntamiento

De Plaza Mayor is het centrale plein van de oude stad. Aan de zuidkant staat de massieve gevel van de kathedraal, aan de noordkant het achttiende-eeuwse Ayuntamiento (stadhuis). Het plein heeft een onregelmatige, langgerekte vorm en is omringd door balkonhuizen met arcades op de begane grond, waarin cafés en restaurants zitten. Goed plekje om uit te puffen na een wandeling door de smalle straatjes, met een koffie of een glas wijn.

Het Ayuntamiento aan de noordzijde is een gebouw uit 1762 in laat-barokke stijl, met op de begane grond drie grote ronde bogen waaronder een straat doorgaat. Die drievoudige boogconstructie is een van de meest gefotografeerde architectuurelementen van Cuenca en zorgt voor een dramatische noordtoegang tot het plein. Boven de bogen zit een rij van vijf balkonramen met smeedijzeren balustrades en een sober timpaan met het wapen van de stad.

In het weekend trekt het plein veel locals voor een aperitief op het terras, en in de zomer zijn er regelmatig openluchtconcerten en folklorefestivals. De terrassen aan de zuidkant hebben het beste uitzicht op de kathedraal en op de smalle steegjes die naar de Casas Colgadas leiden.

Bezoekdetails: Plein altijd vrij toegankelijk. Terrassen zomer dagelijks tot middernacht, winter tot tien uur ’s avonds. Goede plek voor lunch of aperitief. Reken op een uur inclusief pauze.

Castillo en San Pedro

Het Castillo de Cuenca staat op het hoogste punt van het rotsplateau, aan de noordpunt van de oude stad. Het is wat er over is van de Moorse en later christelijke vesting die de stad eeuwenlang verdedigde. Veel van de oorspronkelijke structuren zijn in de loop van de eeuwen ingestort of afgebroken. Wat je nu ziet, is vooral de Arco de Bezudo, een stenen poort uit de zestiende eeuw die toegang gaf tot het kasteelterrein, en delen van de muurresten.

Het uitzicht is hier het mooist. Vanaf de rand van het plateau kijk je over de Hoz del Júcar naar het westen en de Hoz del Huécar naar het oosten, met de groene kloofbodems diep onder de voeten. Op heldere dagen reikt het zicht tot ver in de Sierra van Cuenca. De Mirador del Castillo is een aangewezen panoramaplek met informatieborden over de geologie en geschiedenis van het gebied.

Direct naast het kasteelgebied ligt de Iglesia de San Pedro, een veertiende-eeuwse kerk met een achthoekige plattegrond, zeldzaam in de Spaanse middeleeuwse architectuur. Het interieur is sober: een houten dakgebinte, een gotische apsis. De wandeling vanaf de Plaza Mayor duurt tien tot vijftien minuten omhoog door de Calle San Pedro, langs historische gevels en kleine pleintjes. Terug is gemakkelijk, het gaat bergaf.

Bezoekdetails: Kasteelterrein en uitzichtpunt altijd vrij toegankelijk. Kerk San Pedro openingstijden beperkt, vooral rond missen. Gratis toegang. Reken op een uur inclusief wandeling en uitzicht.

Convento de San Pablo en Parador

Het Convento de San Pablo, een dominicaans klooster aan de overkant van de Huécar-kloof, is sinds 1993 in gebruik als Parador de Cuenca, een staatshotel van de hoogste categorie. Het klooster werd in 1523 gesticht door Juan del Pozo, een rijke Cuenca-burger, en gebouwd op een rotsige uitkraging tegenover de oude stad. De architectuur is een Castilijaanse mix van late gotiek en Plateresca, met een sobere stenen gevel, ronde bogen en een binnenpleinklooster met twee verdiepingen aan arcades.

Een bezoek aan het Parador is ook voor niet-gasten interessant. De receptie en de openbare ruimtes (de oude refter, de kapel, het binnenpleinklooster) zijn vrij toegankelijk voor wie discreet binnenwandelt en eventueel iets in het café-restaurant gebruikt. Het terras van het Parador heeft het beste uitzicht op de Casas Colgadas vanaf de overkant en is een prima plek voor een koffie of een laatavondglas wijn. In het seizoen wordt het terras druk bezocht, dus reserveren is verstandig voor een lunch of diner.

De wandeling via de Puente de San Pablo duurt vijftien minuten vanaf de Plaza Mayor. Vanaf het terras zie je niet alleen de Casas Colgadas, maar de hele oostflank van de oude stad, met de kathedraal en de huizen op de rotswand. ’s Avonds, met alles verlicht, is dit een van de mooiste plekken van Cuenca.

Bezoekdetails: Receptie en openbare ruimtes vrij toegankelijk voor wandelaars. Terras restaurant openingstijden hotel-restaurant. Reken op een uur inclusief drankje. Reserveren aanbevolen voor maaltijden.

Ciudad Encantada

De Ciudad Encantada (Nederlands: betoverde stad) is een natuurpark op ongeveer dertig kilometer ten noorden van Cuenca, in het hart van de Serranía de Cuenca. Het park is een verzameling kalksteenrotsen die wind en water over miljoenen jaren in vreemde vormen hebben uitgesleten. De rotsen doen denken aan dieren, mensen, gebouwen en allerlei voorwerpen.

De rondwandeling door het park is ongeveer drie kilometer lang en duurt twee uur op een ontspannen tempo. Onderweg passeer je formaties met namen als de Mar de Piedra (de Zee van Steen), de Cara del Hombre (het Mensenhoofd), de Tobogán (de Glijbaan), de Olas (de Golven) en de Tormo Alto (de Hoge Zuil). Veel rotsen zijn fors, sommige meer dan twintig meter hoog. Voor kinderen een paradijs van klim- en fantasiemogelijkheden, voor volwassenen een verrassend leuke wandeling.

Een bezoek werkt goed als halve dag vanuit Cuenca. Met de auto duurt de heenrit een halfuur via de CM-2104, een rustige bergweg met onderweg mooie uitzichten over de Serranía. Bij de ingang van het park staan een parking, een toegangshokje en een klein bezoekerscentrum. In de zomer kan het in de middag warm zijn, plan dan rondom de ochtend of de late namiddag. In de winter ligt er soms sneeuw, wat het landschap weer anders maakt. Goede wandelschoenen zijn aanbevolen, het pad is grotendeels onverhard.

Bezoekdetails: Park geopend dagelijks, bescheiden toegangsprijs. Reken op halve dag inclusief reistijd vanuit Cuenca. Eigen auto nodig (geen openbaar vervoer). Goede schoenen, water en zonnehoed in zomer.

Wandeling door de Hoz del Huécar

De Hoz del Huécar, de oostelijke kloof onder de Casas Colgadas, is een goed wandelgebied voor wie de oude stad vanaf beneden wil zien en de natuur rond Cuenca wil ervaren. De Huécar is een klein riviertje dat de kloof heeft uitgesleten en vormt nu een groene strook langs de voet van het rotsplateau. Het pad start aan het einde van de Calle de las Angustias aan de zuidoostkant van de oude stad en volgt de rivier langs het Convento de San Pablo verder zuidwaarts.

De wandeling van ongeveer drie kilometer enkele reis duurt anderhalf uur op een rustig tempo, is grotendeels vlak en geschikt voor families. Onderweg passeer je oude watermolens, kleine waterpoelen, plataanbomen en uitzichten op de overhangende rotswanden met de huizen op de top. Het beste zicht op de Casas Colgadas vanaf onderaf vind je halverwege de wandeling, waar de wand recht boven je oprijst.

Wie de hele dag wil wandelen kan via de Mirador del Cerro del Socorro, een uitzichtpunt op een heuvel ten zuiden van de stad met een groot beeld van het Heilig Hart en het breedste panorama op Cuenca. De rondwandeling Calle de las Angustias, Hoz del Huécar, Cerro del Socorro en terug duurt drie tot vier uur en is matig zwaar door enkele steile stukken. In de zomer is het in de kloof aangenaam koel, vooral ’s ochtends; in de herfst kleuren de plataanbomen mooi op.

Bezoekdetails: Pad altijd vrij toegankelijk, gratis. Reken op anderhalf uur enkele reis. Goede schoenen aanbevolen. Beste in voor- en najaar of vroege ochtend in zomer.

Iglesia de San Miguel

De Iglesia de San Miguel is een van de oudste kerken van Cuenca, gelegen op een rotsige uitkraging boven de Hoz del Júcar aan de westzijde van het plateau. De kerk dateert uit de twaalfde tot dertiende eeuw, kort na de christelijke herovering van de stad, en heeft een sobere romaans-gotische bouwstijl, typisch voor de vroegste christelijke kerken in Castilië. De stenen gevel is grotendeels in de oorspronkelijke staat bewaard gebleven.

Sinds 1973 is het gebouw niet meer in religieus gebruik. Tegenwoordig fungeert het als cultureel centrum en concertzaal. De afmetingen zijn relatief klein: één beuk en een gotische apsis. De akoestiek is uitstekend, en het gebouw wordt vaak gebruikt voor klassieke concerten, vooral tijdens de Semana de Música Religiosa de Cuenca (de Week van Religieuze Muziek), een internationaal festival dat sinds 1962 in de week voor Pasen plaatsvindt en uitvoeringen op vele locaties in de stad organiseert.

Buiten concerten en exposities zijn de openingstijden beperkt. Voor wie geen evenement kan bijwonen, is de wandeling naar de kerk via de Calle de San Miguel al de moeite waard, met sfeervolle middeleeuwse straatjes en uitzicht over de Júcar-kloof. Het kleine plein voor de kerk heeft een paar banken en is een rustige plek om even te zitten.

Bezoekdetails: Openingstijden afhankelijk van evenement of expositie. Concerttickets verkrijgbaar via de festivalwebsite. Reken op een half uur tot een uur. Combineer met wandeling door westelijke oude stad.

Reistips voor Cuenca

Beste tijd om Cuenca te bezoeken

Mei, juni, september en oktober zijn de beste maanden, met temperaturen tussen vijftien en vijfentwintig graden en goed wandelweer in de oude stad en langs de kloven. Juli en augustus tikken regelmatig boven dertig graden, want Cuenca ligt op bijna duizend meter hoogte en heeft een uitgesproken continentaal klimaat. December tot februari is koud, vaak rond de zes graden overdag en nachtvorst, maar mét sneeuw op de daken van de Casas Colgadas wel een aparte ervaring. De Semana de Música Religiosa (de Week van Religieuze Muziek), het belangrijkste culturele festival van de stad, vindt jaarlijks plaats in de week voor Pasen (eind maart of begin april) en trekt internationale muziekliefhebbers. Spaanse weekenden in mei en juni lopen vol, dus reserveer dan vroeg.

Vervoersopties van en naar Cuenca

De AVE vanaf Madrid (Atocha) brengt je in 55 minuten naar het moderne station Cuenca-Fernando Zóbel, zo’n vier kilometer buiten het centrum, met aansluitende stadsbus. Vanaf Valencia (Joaquín Sorolla) duurt de AVE een uur. Met de auto doe je vanaf Madrid een kleine twee uur via de A-3 en A-40, vanaf Valencia ook twee uur. De dichtstbijzijnde luchthavens zijn Madrid-Barajas (MAD) op zo’n 160 kilometer en Valencia (VLC) op vergelijkbare afstand. In de oude stad parkeer je op een van de openbare parkings aan de voet van de rots; de bovenstad is voetgangersgebied of alleen voor bewoners. Vanaf de parking neem je de roltrappen of een korte wandeling omhoog.

Praktische tips

De oude stad is compact, maar steil, met veel trappen en hellingen. Goede schoenen zijn dus geen optie maar een noodzaak. In de zomer is een hoed en zonnebrand aanbevolen, er is weinig schaduw op het plateau. Engels wordt in de toeristische gebieden gesproken; in kleinere bars en restaurants helpt basis Spaans. Veel monumenten zijn op maandag dicht, plan je museumdagen er omheen. De Casas Colgadas en de Puente de San Pablo zijn ’s avonds verlicht en dan ook het mooist. In het hoogseizoen is het tussen elf en vier uur het drukst; plan dan rondom een lunchpauze of ga vroeger of later op pad.

Accommodatie in Cuenca

Cuenca heeft een goed maar relatief beperkt hotelaanbod, met de mooiste opties in de oude stad zelf. Het Parador de Cuenca in het Convento de San Pablo aan de overkant van de Huécar-kloof is het topadres, met uitzicht op de Casas Colgadas. In het centrum van de oude stad zitten enkele charmante boetiekhotels in gerestaureerde patriciërshuizen, met steile trappen en sfeervolle patio’s. De moderne benedenstad heeft praktischer hotels van bekende ketens, op tien minuten lopen vanaf de oude stad of via de roltrap. Voor gezinnen of langer verblijf zijn er ook apartamentos turísticos in de oude stad. Reserveer voor de Semana de Música Religiosa (Pasen) en voor lange weekenden in mei en juni minimaal twee maanden vooraf.

Restaurants in Cuenca

De keuken hier is stevig, typisch binnenland van Castilië-La Mancha, met veel wild, lamsvlees en kruiden. Probeer morteruelo (een warme vleespasta van haas, varkenslever en kip), ajoarriero (een puree van klipvis, aardappel en knoflook), zarajos (gegrilde lamsdarmen op rozemarijntakjes), chuletillas (lamskoteletjes) op houtskool, en de zoete alajú (honingkoek met amandelen). Voor wijn vraag je naar Manchuela of Uclés. Resoli is een huisgemaakte koffielikeur die in elke kroeg op de plank staat.

• Restaurante Trivio: Sterrenrestaurant met moderne interpretatie van de Cuenca-keuken in het centrum, reserveren noodzakelijk.
• Figón del Huécar: Klassiek restaurant in een herenhuis met traditionele streekgerechten en goede morteruelo.
• Asador María Morena: Bekend om de chuletillas op houtskool en de huiselijke sfeer, dichtbij de Plaza Mayor.
• El Secreto: Tapasbar in de Calle Alfonso VIII, populair voor zarajos en lokale wijnen.
• La Bodeguilla de Basilio: Authentieke bar voor de plaatselijke wijnen, gratis tapas bij de drankjes.
• Mesón Casas Colgadas: Restaurant in een van de hangende huizen zelf, met uitzicht door de ramen. Wat toeristisch, maar de setting is uniek.

Dagtrips vanuit Cuenca

Ciudad Encantada

De Ciudad Encantada op dertig kilometer ten noorden is een natuurpark vol uitgesleten kalksteenrotsen met namen als de Zee van Steen, het Mensenhoofd en de Hoge Zuil. Een rondwandeling van twee uur door de meest opvallende delen, prima voor families. Eigen auto nodig.

Belmonte

Belmonte op ongeveer honderd kilometer naar het zuidwesten heeft een van de best bewaarde middeleeuwse kastelen van Spanje, een vijftiende-eeuwse vesting met forse kantelen en een binnenplein dat regelmatig als filmlocatie wordt gebruikt. Combineer met de plaatselijke collegiale kerk en de oude joodse wijk.

Toledo

Toledo ligt op anderhalf uur naar het westen en is een logische combinatie voor een rondreis. De oude stad van Toledo staat net als Cuenca op de UNESCO-werelderfgoedlijst en geeft een goede inkijk in middeleeuws Spanje met zijn joodse, moorse en christelijke erfenis.

Madrid

Madrid ligt op anderhalf uur naar het noordwesten en is met de AVE in 55 minuten te bereiken. Een dagtrip vanuit Cuenca naar het Prado of het Reina Sofía werkt prima, of andersom voor wie in Madrid logeert.

Valencia

Valencia ligt op twee uur naar het oosten en is met de AVE in een uur te doen. Logisch onderdeel van een rondreis van centraal-Spanje naar de Middellandse Zee, of een dagtrip voor wie in Cuenca verblijft.

Hoces del Cabriel

De Hoces del Cabriel, op ongeveer een uur ten zuiden, vormen een natuurgebied met meanderende rotsformaties langs de rivier Cabriel. Aanrader voor wandelaars en liefhebbers van rustige natuur, met een route die door smalle rotskloofjes voert.

Conclusie

Cuenca is een van de meest verrassende stadjes van centraal-Spanje en wat ons betreft een van de aparste stadssilhouetten van het land. De combinatie maakt het: een UNESCO-oude stad op een smal rotsplateau, de Casas Colgadas met houten balkons over de afgrond, een van de oudste gotische kathedralen van Spanje met opvallende Normandische invloeden, en een internationaal bekende verzameling Spaanse abstracte kunst in twee veertiende-eeuwse huizen. Voor Nederlandse reizigers die centraal-Spanje willen zien voorbij de klassieke Madrid-Toledo-route is Cuenca een logische volgende stap, ook bereikbaar als dagtrip vanuit Madrid of Valencia met de AVE. Eén volle dag geeft een goede indruk, twee dagen zijn ideaal voor combinatie met de Ciudad Encantada of een wandeling door de kloof. De stille avonduren op de Plaza Mayor, met de verlichte kathedraal en het uitzicht over de kloof, blijven hangen.

Veelgestelde Vragen