Vakantiebestemmingen aan de Costa Tropical / Costa Granadina

Tussen de drukke Costa del Sol en de kale Costa de Almería ligt een vergeten stukje kustlijn van zo’n zeventig kilometer: de Costa Tropical. Deze strook in de provincie Granada loopt grofweg van Nerja in het westen tot Adra in het oosten, en de naam slaat op het subtropische klimaat. De Sierra Nevada komt hier zo dicht bij de zee dat ze de kust afschermt van koude noordenwinden, en dat heeft gevolgen voor wat er groeit. Avocado’s, mango’s en chirimoya’s (een romige zuurzak die nergens anders in continentaal Europa commercieel wordt geteeld) staan hier op terrassen tegen de berghellingen. Suikerriet groeit er trouwens ook nog, al is dat tegenwoordig meer folklore dan economie.

Karakter en landschap

Het landschap wisselt om de paar kilometer. Steile kliffen lopen over in beschutte baaitjes met donker kiezelstrand, en het water is meestal helder omdat er weinig rivierafzettingen zijn. Achter de kustweg klimmen de hellingen meteen scherp omhoog, in onregelmatige terrassen vol avocadobomen. Vanuit Almuñécar of Salobreña kun je op een heldere ochtend in januari de besneeuwde toppen van de Sierra Nevada zien liggen, terwijl je in je T-shirt op het strand staat. Dat blijft een gek gezicht.

Salobreña is wat ons betreft het mooiste dorp van deze kust. Een wirwar van witte huizen klimt tegen een rotskop op, met bovenop een Moors kasteel en aan de voet een vlakte vol suikerriet die doorloopt tot aan de zee. Dat suikerriet is geen toevalligheid. De Moren introduceerden de teelt hier in de tiende eeuw en tot in de jaren zestig was dit de belangrijkste suikerrietregio van Europa. De laatste fabriek (in Salobreña) sloot pas in 2006.

Klimaat en beste reistijd

Deze kust heeft het mildste winterklimaat van het Spaanse vasteland. Tussen december en februari liggen de gemiddelden rond de 14 à 16 graden overdag, en de zee koelt nooit ver onder de 16 graden af. De Sierra Nevada vangt koude noordenwind af en de zuidoriëntatie zorgt voor extra uren zon. Het is geen toeval dat de zogeheten “Andalusische Caraïben” hier liggen, en niet aan de Costa Brava.

De zomers blijven dankzij de zeebries draaglijk, met dagtemperaturen rond de 28 tot 30 graden. Voor- en najaar zijn wat ons betreft de prettigste maanden: warm genoeg om te zwemmen, koel genoeg om te wandelen. Regen is hier zeldzaam, gemiddeld zo’n 40 dagen per jaar, en valt vooral in korte buien in maart en november.

Bezienswaardigheden en activiteiten

De hoefijzervormige baai van La Herradura geldt als een van de betere duiklocaties van Zuid-Spanje. Het water is diep, beschut en kraakhelder, en de rotswanden onder water zitten vol zeepaardjes, octopussen en af en toe een maanvis. Er zitten meerdere duikscholen in het dorp die ook proefduiken aanbieden. Kajakken en snorkelen kan vanaf hetzelfde strand.

Net buiten de Costa Tropical, vlak over de provinciegrens bij Nerja, ligt de Cueva de Nerja. Dit grottencomplex werd al in het paleolithicum bewoond, getuige de rotsschilderingen die er zijn gevonden. De centrale Sala del Cataclismo heeft een stalactietzuil van zo’n 32 meter hoog, een van de grootste ter wereld volgens de plaatselijke bordjes. In de zomer worden er klassieke concerten gegeven, wat een vreemde maar memorabele ervaring is. Boven Nerja zelf ligt het Balcón de Europa, een uitkijkterras dat koning Alfonso XII in 1885 zijn naam gaf.

Almuñécar is de grootste plaats van de Costa Tropical en het oudste. De Feniciërs stichtten hier rond 800 voor Christus de nederzetting Sexi, waar ze garum produceerden (een gefermenteerde vissaus die in het Romeinse Rijk gold als delicatesse). Restanten van zowel het Fenische als het Romeinse verleden zijn nog zichtbaar: een aquaduct in vier delen, de oude garumfabrieken bij El Majuelo, en het Castillo de San Miguel dat in zijn huidige vorm grotendeels Nasrid en zestiende-eeuws is. Het kasteel kijkt uit over de twee stadstranden, met de zwarte kiezels die zo typisch zijn voor deze kust.

Wandelaars vinden in de hellingen boven de kust routes die dwars door de avocado- en mangoplantages lopen. Een van de leukste vertrekt vanaf Jete, een dorpje in het dal van de Río Verde, en eindigt bij een natuurlijke zwemplek. Wie van combinaties houdt: in maart en april kun je ’s ochtends nog skiën op de Pradollano-pistes van de Sierra Nevada en ’s middags zwemmen in zee. De rit van piste naar strand duurt iets meer dan een uur. Veel mensen vinden dat onzin om te doen, maar het kán.

De Costa Tropical is een vreemde eend in Andalusië: te klein voor het massatoerisme, te tropisch voor het kale binnenland, met witte dorpen die meer op de Alpujarras lijken dan op de Costa del Sol. Wie graag het gevoel heeft iets gevonden te hebben dat niet in elke reisgids staat, zit hier goed.