Vakantiebestemmingen aan de Costa de Galicia

De Costa de Galicia is geen aaneengesloten badkust met één strandboulevard, maar een verzamelnaam voor zo’n 1.500 kilometer Atlantische kustlijn in de noordwestelijke hoek van Spanje. Van de woeste kliffen van de Costa da Morte in het noorden tot de beschutte rías in het zuiden ligt hier een Spanje dat nauwelijks Spaans aanvoelt: groen, nat en met Keltische wortels die in de doedelzakmuziek nog hoorbaar zijn.

Karakter en landschap

Wie de kaart van Galicië bekijkt ziet meteen waar het om draait: de rías. Dit zijn rivierdalen die door zeespiegelstijging onder water zijn gelopen, fjordachtige inhammen die soms tientallen kilometers landinwaarts reiken. De Rías Baixas aan de westkust (Vigo, Pontevedra, Arousa, Muros-Noia) zijn breed en relatief warm. Op het water dobberen overal de bateas, vierkante houten vlotten waaronder mosselen en oesters groeien. Galicië produceert meer mosselen dan welke andere regio in Europa ook, en dat zie je: de vlotten liggen letterlijk in beeld vanaf elk terras aan de ría.

De noordkust is een ander verhaal. Hier krijgt de Atlantische Oceaan vrij spel en beukt het water tegen granieten kliffen. De Costa da Morte (Kust van de Dood) dankt haar naam aan honderden scheepswrakken die hier door de eeuwen heen zijn vergaan. Wind, mist en branding zijn vaste ingrediënten. Tussen noord en west liggen de Rías Altas, smaller en kouder dan de Baixas. Toeristisch zijn ze rustiger, maar voor wie graag een kustroute rijdt zonder andere campers tegen te komen, zijn ze ideaal.

Klimaat en beste reistijd

Galicië is de natste regio van Spanje, punt. In de winter rolt de ene Atlantische depressie na de andere over de kust en kan het wekenlang grijs en miezerig zijn. Zomers zijn aangenaam met temperaturen rond de 22 tot 27 graden, een stuk koeler dan in Andalusië. Juli en augustus zijn het droogst en geschikt voor het strand. Het zeewater blijft fris, doorgaans 17 tot 20 graden in de zomer, al voelen de Rías Baixas door hun beschutte ligging vaak een paar graden warmer aan. Voor wandelaars en wijnreizigers is mei tot half juni een betere periode: minder regen, vol groen, weinig drukte.

Bezienswaardigheden en activiteiten

De Islas Cíes voor de Ría de Vigo zijn voor veel Galiciërs het hoogtepunt van hun eigen kust. Praia de Rodas, een witte zandbank die twee eilanden verbindt, haalt regelmatig de lijstjes van mooiste stranden ter wereld. De eilanden zijn alleen per boot bereikbaar en het bezoekersaantal is per dag gemaximeerd, dus reserveren is verplicht (en in juli en augustus ben je er weken van tevoren bij).

De Torre de Hércules in A Coruña is de oudste nog werkende vuurtoren ter wereld. Het oorspronkelijke bouwwerk dateert uit de eerste eeuw na Christus, opgetrokken door de Romeinen, en staat sinds 2009 op de UNESCO-werelderfgoedlijst. Vanaf het platform op 55 meter hoogte kijk je uit over de Atlantische kust en de Bay of Biscay.

Santiago de Compostela, eindpunt van de Camino, ligt amper 30 kilometer landinwaarts en is een logische dagtocht vanaf de kust. Maar de kustplaatsen zelf zijn ook de moeite waard. Combarro heeft een rij hórreos (graanschuren op palen) direct aan het water staan. Baiona was in maart 1493 de eerste Europese haven die hoorde van de ontdekking van Amerika, toen de Pinta hier aanmeerde. En het vissersdorp O Grove organiseert in oktober een zeevruchtenfeest waar het stadje vier dagen lang ruikt naar gegrilde sint-jakobsschelpen en gekookte octopus.

De keuken hangt aan de zee vast. Pulpo á feira, octopus gekookt in koperen ketels en bestrooid met paprikapoeder en grof zout, is het bekendste gerecht en wordt traditioneel op een houten bord geserveerd. Percebes (eendenmosselen) worden door percebeiros geoogst van rotsen in de branding, een beroep dat regelmatig dodelijke ongelukken kent en dat de hoge prijs op het menu verklaart. Drink er een koude albariño bij, de aromatische witte wijn uit de Rías Baixas die er aan de rivier de Salnés gemaakt wordt en die zo ongeveer voor zeevruchten is uitgevonden.

De Costa de Galicia trekt geen massatoerisme en heeft geen hoogbouw aan het strand. Wie groen, eten en wind boven zon-en-zee stelt, vindt hier een kant van Spanje die in de meeste reisgidsen onderbelicht blijft.