Vakantiebestemmingen aan de Costa de Almería

In de zuidoosthoek van Andalusië, waar de bodem droger wordt en de bergen kaler, ligt de Costa de Almería. De kuststrook loopt van Adra in het westen tot aan de provinciegrens met Murcia. Wie van de meeste andere Spaanse costa’s komt, schrikt eerst van hoe leeg het hier is. Dat is geen toeval. Het achterland was te droog en te bergachtig voor de grote bouwgolf van de jaren zeventig en tachtig, dus grote stukken kust zijn nooit volgebouwd. Het effect is dat je hier nog stranden hebt waar je geen strandtent vindt, alleen rotsen, struiken en zee.

Karakter en landschap

Het Parque Natural de Cabo de Gata-Níjar is het hoofdargument om hier heen te gaan. Het park beslaat ongeveer 50 kilometer kustlijn van vulkanische oorsprong, met afgelegen baaien, donkere klippen en helder water. Playa de los Muertos staat al jaren in de top-10 van mooiste stranden van Spanje. Het ligt onder aan een steile rotswand, en je moet er een halfuur voor afdalen, wat de drukte beperkt. Playa de Mónsul is de andere bekende, met die enorme lavakoepel midden in het zand. Steven Spielberg gebruikte het strand als locatie voor Indiana Jones and the Last Crusade, de scène waar Sean Connery met een paraplu de meeuwen opjaagt.

Een paar kilometer landinwaarts verandert het landschap totaal. De Desierto de Tabernas geldt als de enige echte woestijn van Europa, met geërodeerde ravijnen en kale bergkammen waar nauwelijks iets groeit. In de jaren zestig en zeventig draaiden hier tientallen spaghettiwesterns. Sergio Leone filmde er onder andere The Good, the Bad and the Ugly. De oude filmsets staan er nog en zijn omgebouwd tot themaparken, met stuntshows en cowboys op leeftijd.

Klimaat en beste reistijd

Almería is de droogste plek van het continent. Ruim 3.000 zonuren per jaar, gemiddeld minder dan 200 millimeter neerslag. Dat is minder dan de helft van wat Madrid krijgt, en ongeveer een vierde van Amsterdam. Winters zijn zacht met dagtemperaturen rond de 16 graden, zomers worden heet en kunnen in juli en augustus boven de 35 graden uitkomen. Aan de kust scheelt het een paar graden door de zeewind.

Het beste reisseizoen loopt grofweg van april tot juni en van september tot november. Dan is het warm genoeg om te zwemmen zonder dat het slopend wordt. In het voorjaar kleuren de heuvels kort groen na de winterregens, wat een aparte aanblik geeft in een landschap dat de rest van het jaar bruin is.

Bezienswaardigheden en activiteiten

Cabo de Gata is goed snorkel- en duikgebied. De vulkanische zeebodem zorgt voor veel reliëf, en je ziet er onder andere neptunusgras, tandbrassen en inktvissen. Duikscholen in San José en Las Negras varen je naar de betere plekken; San José is het logischere uitvalsdorp, met meer aanbod en wat barretjes voor na afloop.

Bij de zoutpannen (salinas) van Cabo de Gata staan in voor- en najaar flamingo’s, soms enkele honderden tegelijk. Het is een vaste pleisterplaats voor trekvogels tussen Europa en Afrika. Vogelaars rijden er kilometers voor om.

In het binnenland kun je Mini Hollywood bezoeken, de bekendste van Leone’s oude filmsets. Een halve dag is genoeg, vooral leuk als je met kinderen reist of een zwak hebt voor het genre. Verder leent het woestijnlandschap zich goed voor mountainbiken en voor wandelingen over de oude muildierpaden die door de ravijnen lopen, al kun je dat beter niet midden in juli plannen.

Het dorp Níjar, op een heuvel iets boven de kust, is bekend om zijn keramiek en de geweven kleden die ze hier jarapas noemen. Het ambacht gaat ver terug, en je kunt nog steeds bij kleine werkplaatsen langs. De witte straatjes geven een aardig beeld van hoe Andalusië er achter de kust uitziet, zonder de drukte van een Mijas of een Frigiliana.

Eén kanttekening voor wie de provincie verder doortrekt: ten westen van Almería-stad, rond El Ejido en Roquetas, ligt de zogenoemde Mar de Plástico, een zee van plastic kassen waar het grootste deel van de Europese wintergroente vandaan komt. Vanaf de snelweg is het een vreemd gezicht. Met het kusttoerisme heeft het verder weinig te maken, maar het verklaart wel waarom de regio economisch op de been blijft.

De Costa de Almería is geen kust voor wie zoekt naar boulevards en flamenco-shows. Het is een kust voor wandelen, snorkelen, en avonden op een terras met weinig licht aan de hemel. Wie dat aanspreekt, vindt hier iets dat aan de Spaanse Middellandse Zee schaars is geworden: ruimte.